defamiliegroot.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Het vervolg ....
Hier is dan het vervolg op de "broertjeslog" . Ik heb gelijk de naam maar aangepast omdat we het tenslotte over alle belevenissen hebben en daar komen Nikita, papa en mama natuurlijk ook vaak in voor, vandaar .
De weblog is eigenlijk een aanvulling op de site van Mika, waar eerst alleen Mika een weblog bij zijn site had en toen Jens geboren was kreeg hij er ook één, tot hij 1 jaar was. Toen heb ik de logjes van de broertjes samen gevoegd. Maar nu gaan we het dus hier proberen, op onze familielog .
 
Laatste reacties
Dagkapel
Ik begin net weer een beetje bij te komen van de schrik, alhoewel ik nog wel erg schrikkerig ben voor die windhozen de hele tijd .
 
Ik stond op het punt om de deur uit te gaan en zie dat de hekken van het bouwterrein aan het omwaaien zijn. Nou was dat nog niet zo erg, maar ze begonnen de weg op te schuiven en doordat ze achter de lantaarnpaal bleven hangen raakten ze ook nog los van elkaar. Ik belde dus het landelijke politienr 0900-8844 en krijg daar te horen dat ik de brandweer moet bellen. Ik vond het al wat overdreven en toen ik de brandweer had, zeiden ze ook dat ze dat wel aan de politie door zouden geven...
Maargoed, Nikita is inmiddels ook klaar, die zou ik bij de tram afzetten want ze zou met Jasper de stad ingaan en we trekken onze jas aan. Toen hoorden we echt een gigantische klap! Ik dacht dat er een aanrijding naast ons huis was maar Nikita gilt tegelijkertijd "mijn kamer!!!" want er vloog een stuk van zo'n 2 vierkante meter van dat gele isolatie door de tuin en rent naar boven. Terwijl ik tegen Nikita roep dat ze beneden moet komen en kalm moet blijven (vooral omdat ik al zo mijn best deed zelf rustig te blijven) om buiten de schade op te gaan nemen.
 
Ik zie nog net naast ons huis een grote plaat vliegen langs de auto's en hoe ik het voormekaar kreeg weet ik niet meer maar ik heb hem teruggesleept de achtertuin in en heb de rest van de onderdelen ook teruggehaald. Dat spul (trespa volgens de brandweer) was loodzwaar en je moet er niet aan denken dat iemand dat op zijn hoofd
krijgt! De 2e plaat die je nog ziet zitten wapperde ook al gevaarlijk dus besloot ik de brandweer wéér te bellen. Ik was doodsbang dat het dak nu ook zou gaan loslaten van de dakkapel.
De laatste keer dat ik 112 belde was toen ik nog werkte, maar dat is een ander verhaal, ander logje misschien een keer. Maar nu dus 2x in een half uur!!!
 
Ze hadden het gigantisch druk en ze konden me niet zeggen wanneer ze konden komen , maar na een uurtje waren ze er al. Er kwamen maar liefst 6 (!) brandweermannen uit de auto en ik laat ze zien wat het probleem is, de "hoofdbrandweerman" bekijkt de situatie en zegt dat het té gevaarlijk is en dat ze geen risico kunnen nemen met de windrichting, die stond er namelijk net verkeerd op ofzo. Eentje springt nog uit de wagen met een kettingzaag en grapt dat hij het wel helemaal weghaalt! Gelukkig kunnen zij nog grappen, dat neemt weer even wat spanning weg. Terwijl ze wegrijden stoppen ze op de volgende hoek en na een paar minuutjes springt er eentje uit en komt terugrennen. Ik weer naar buiten om hem tegemoet te lopen, zegt hij tegen me dat ze toch maar even hebben gebeld voor de hoogwerker en dat die nog zal komen, wanneer kon hij natuurlijk niet zeggen.
 
Maar een klein uurtje daarna stond de hoogwerker alweer voor de deur. Ze waren met zijn tweeën. Ook zij twijfelden, maar na overleg besloten ze het toch te doen.
Terwijl ik sta te kijken hoe ze voorzorgsmaatregelen treffen, begin ik te beseffen wat die mensen allemaal voor me doen, pfff wat een toestand! Maar ook zij vonden die losse platen te gevaarlijk en gingen de losse onderdelen dus verwijderen.
De wagen ging van de grond en steunde op van die pilaren en één van de mannen ging omhoog terwijl de ander onder de boel bestuurde.
Terwijl ik dat aanschouwde hield ik m'n hart vast, die wind was echt gigantisch
hard en die man stond daar in dat bakje in de hoogte om die stomme dakplaat weg te halen
Ik heb foto's gemaakt tot hij heel gevaarlijk naar voren boog half liggend op de bodem van dat bakje om die plaat met zijn koevoet werder los te trekken, daarna was ik te gespannen aan het kijken of het wel goed ging.
Toen hij hem er goed af had en weer veilig in dat bakje zat heb ik de laatste foto gemaakt en kon ik weer opgelucht adem halen!
 
Toen ben ik dus begonnen met aannemers bellen. De één na de ander had het superdruk met stormschades repareren en ze zaten allemaal tot volgende week vol.
Uiteindelijk hebben we er één gevonden die hier in de buurt zit. Die is dus net geweest en het goede nieuws van vandaag is dat ze morgen de maat op komen nemen en 's middags al komen repareren!!!!!
 
En nu maar hopen dat het niet al te hard gaat regenen zodat de waterschade enigszins beperkt blijft. Nikita laten we daar vannacht natuurlijk niet slapen, die slaapt vannacht bij Mika.
 
Mika is ondertussen ook thuis gebracht dus die is ook veilig thuis gelukkig!
Nikita is als het goed is ook zo thuis want die belde dat ze in de tram terug zat, nu probeer ik haar al een tijdje te bellen, maar het netwerk is bezet. André die ook net eerder thuis is gekomen wil haar even gaan halen vanaf de tram waar haar fiets staat, dan hoeft ze niet meer door die storm. Maar dan moeten we natuurlijk wél verbinding krijgen!
 
Ik heb net gehoord dat om 9 uur nog een piek komt en dat het daarna af gaat nemen. Dus ik hoop dan ook van harte dat het rustig wordt anders doe ik geen oog dicht!
 
Wat een dag weer, pfff
 

Reacties

anna-vera op 21-01-2007 19:36
Zo zo wat een verhaal ben blij dat het allemaal goed is gegaan want dat had raar kunnen aflopen natuurlijk.En ben ook blij dat het goed met de kids gaat en met jou natuurlijk.Ja gelukkig is de wind weer over ja vandaag waaide het ook nog wel wat maar niet zo hard als laatst.Nou wij wensen jullie nog een fijne avond knuffels van ons.
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl