defamiliegroot.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Het vervolg ....
Hier is dan het vervolg op de "broertjeslog" . Ik heb gelijk de naam maar aangepast omdat we het tenslotte over alle belevenissen hebben en daar komen Nikita, papa en mama natuurlijk ook vaak in voor, vandaar .
De weblog is eigenlijk een aanvulling op de site van Mika, waar eerst alleen Mika een weblog bij zijn site had en toen Jens geboren was kreeg hij er ook één, tot hij 1 jaar was. Toen heb ik de logjes van de broertjes samen gevoegd. Maar nu gaan we het dus hier proberen, op onze familielog .
 
Laatste reacties
Gelukkig was het gister nog heerlijk weer toen Mika een schoolreisje had naar Sprookjeswonderland in Enkhuizen
Het was allemaal superspannend voor de kids, allereerst al die grote touringcarbus . Was grappig om te zien, als al die kids op hun plek zaten leek de bus dus leeg omdat ze nog te klein waren om boven de leuningen uit te kijken
 
Het was een weer een heerlijke 'hectische' dag, maar alles is soepeltjes verlopen en de kids hebben genoten met z'n allen, de begeleiders ook trouwens
Vooral ook de 'lieveheersbootjes' deden het weer erg goed bij allemaal .
 
 
 
Lees meer...
Afgelopen vrijdag was ik weer op school voor de wekelijkse zwembelevenissen en alles ging weer prima z'n gangetje. Beter zelfs nog eigenlijk, het is gebruikelijk dat het allemaal wat hectisch is maar dit keer liep alles eigenlijk zo goed als volgens het boekje  haha zeldzaam bijna
 
Toen Mika weer aangekleed was na zijn zwemles, wat overigens ook weer helemaal top ging, hij is dit keer helemaal zélf in en uit het water geklommen , bracht ik hem terug naar de klas en zet hem achter zijn tafeltje waar zijn fruit en drinken al klaar stonden. Tot ik vanuit mn linkerooghoek iets boven bij het raam zag bewegen. Het is zo'n ietwat verhoogd dak en dat gedeelte heeft een extra rand met ramen. Dus ik kijk omhoog en zie daar heel brutaal een scholekster zitten en die zit dus lekker naar binnen te kijken naar de kids die aan tafel zitten .
De kinderen vonden het allemaal heel gewoon, want wat blijkt, hij zit daar iedere dag en tikt zelfs af en toe tegen het raam!  Ik wist niet wat ik zag! Wat apart! haha een echte 'schoolekster'!
Volgens Mika tikt hij alleen als ze zitten te eten, maar dat zal wel een stukje fantastie zijn van Mika ... of ..
 
 
Lees meer...
Weer hoog tijd voor een update....
Deze week is weer voorbij gevlogen!  Het 'schoolgehalte' was ook weer aardig hoog met 3x in één week
 
Woensdag was het weer de maandelijkse koffieochtend op school en het was een zeer geslaagde ook. Het leuke is dat er tegenwoordig wat meer ouders zijn doordat er een paar ouders van nieuwe kindjes nu ook steeds bij zijn
Jens zat lekker naast me in zijn buggy tot iemand vroeg of hij er niet uit wou, dat hoef je Jens maar 1x te vragen! Maar hij ging lief spelen in de grote speelruimte en op een gegeven moment hoorde en/of zag ik helemaal niet meer. Ik vond hem in de klas naast die van Mika en zat daar lekker aan tafel te spelen met de meester naast zich die het verder prima vond. Na een half uurtje ben ik toch maar weer even polshoogte gaan nemen en wat zie ik tot mijn verbazing  ... zit Jens daar gewoon mee te eten aan tafel met alle kinderen en meneer bleef keurig op zn plek zitten en at ook keurig zijn broodje!! Thuis moet ik zijn gordeltje om doen om te zorgen dat hij niet op staat en daar zat ie alsof ie al jaren op school zit  (gezichtjes van sommige kinderen heb ik vervaagd ivm de privacy) 
 
 
Donderdag was er een uitstapje met de onderbouw naar de geitenboerderij en aangezien er begeleidende hulp nodig was, ben ik gevraagd te helpen wat ik uiteraard graag wilde doen! Nikita was ook thuis dus die heb ik ook mee genomen dan kon ze ook een handje helpen.
Wij gingen er rechtstreeks naartoe want het zou wel heel erg om zijn om eerst naar school te rijden. Jens vermaakte zich prima en het was heerlijk weer gelukkig, later die dag werd het een stuk slechter weer.
En weer liet Jens zien dat hij een echte stoere cowboy is!  (Woody, zn cowboypop, had ik inmiddels alweer stiekem weggewerkt in mn tas voor een geit 'm op zou vreten) Totaal niet bang voor die grote koeien!
 
 
Varkens draait Jens z'n handjes ook niet voor om  (oké, biggetjes dan)
 

Inmiddels waren de busjes met de kinderen van Mika's school ook aangekomen en konden we direct aan het werk. Echt handen te kort gewoon! Want ook al zitten sommigen in een rolstoel, ook die kinderen gaan er gewoon vandoor
Mika was met z'n rollator en ging gelijk helpen met de geiten voeren..
 
 
Toen de flesjes melk tevoorschijn kwamen was het helemaal feest voor de kids! Jens dacht gelijk "haaa lekker drinken!", maar toen hij door had waar ze nou eigenlijk écht voor waren vond hij het toch ook wel interessant
 
 
Op een gegeven moment hadden Mika en Jamie de voederautomaat ontdekt en probeerden met z'n tweetjes te ontdekken hoe je nou tóch korreltjes uit dat ding kreeg zónder een centje. (hebben we dat allemaal vroeger niet een keertje geprobeerd? ) Ze keken me ook heel ondeugend aan toen ik vroeg wat ze deden
 
 
Daarna hebben we nog even gezellig met z'n allen koffie gedronken en de kinderen een ijsje gegeten. En denk nou niet dat we daar lekker uitgerust hebben want je hebt het echt razend druk met al die handjes en toetjes een beetje schoon te houden van al die druipende ijsjes  hahaha Zelfs de chauffeurs hielpen mee, ook die vermaakten zich prima.
Voor zover het nog nodig was de kinderen schoon te houden want er was geen kind meer (of begeleider) die nog schoon was!
En toen was het alweer tijd om terug naar school te gaan, dus terug naar de busjes...
 

Vrijdag was het natuurlijk ook weer tijd voor zwemles op school maar eerst had Mika nog logopedie en hadden we dat gelijk gecombineerd met een gesprekje over Mika z'n ontwikkeling qua spraak. Mika's logopediste was erg tevreden en had een testje met hem gedaan en de resultaten vergeleken met die van vorig jaar van dezelfde test. Daarin zag je een vooruitgang van zo'n anderhalf jaar dus hij heeft zich het afgelopen jaar enorm ontwikkeld  Maar dat wisten wij zelf al zonder de test  Ik begrijp best dat er af en toe maatstaven nodig zijn en dat er met testjes gewerkt moet worden. Maar Mika heeft al zoveel testen gehad de afgelopen jaren en ik ben er over het algemeen altijd bij geweest en zag vaak dat Mika niet altijd in z'n beste doen was bij het maken van die testen, maarja er wordt toch altijd vastgehouden aan die resultaten. Zelfs als hij door zijn motoriek een bepaalde test niet helemaal goed deed die hij wel goed wílde doen  
Dus wat dat betreft zeggen de testen me persoonlijk niet zoveel, ik ga altijd af op wat ik zelf zie en zolang dat ontwikkeling is vind ik het oké.
Maar in dit geval was zélfs de test positief dus dat wil wel wat zeggen dan!
 
 
Lees meer...   (1 reactie)
Mika was vanmorgen al behoorlijk opgewonden want eindelijk kon hij laten zien wat ze op school de laatste weken allemaal geoefend hadden met de musical.
Het was een beetje een dubbel feest. In de 1e plaats natuurlijk het optreden van de kinderen in de musical "Zeg 'ns Aaaaaa", maar ook het afscheid van juf Kitty. Er gaan nog een paar mensen weg maar voor ons geldt natuurlijk vooral juf Kitty
 
Mika was één van de dokters en heeft nog een best groot stuk 'alleen' gespeeld, het was echt heel erg knap van hem en van plankenkoorts had hij absoluut geen last . Hij maakte zelfs het publiek nog aan het lachen met zijn teksten, hij ging de amandelen van de zieke juf verwijderen met een boormachine en van een prik die ze kreeg zou ze niet beter worden  Toen ze nog niet helemaal beter was moest ze weer geopereerd volgens dr. Wil (Mika dus) en aangezien de boormachine niet meer kon, zei hij dat hij nog wel een zaag had
Het was echt genieten!! Voor ons, maar vooral ook voor de kids, juffen en assistentes! De kinderen waren stuk voor stuk allemaal toppertjes!
Jens heeft trouwens ook heerlijk zitten meeklappen en zingen, die vond het prachtig!
 
 
 
Ná de musical gingen de gordijnen open en stond er een verrassing op het schoolplein..... een ijscoman!!!! Dus iedereen gelijk naar buiten om ijsjes te halen
 
 
 
Na al deze feestelijkheden konden we even rustig bijkletsen met iedereen. En vooral natuurlijk nog even met juf Kitty. Mika heeft er op zijn manier toch wat moeite mee dat straks na de vakantie alles anders zal zijn. Joke de assistente gaat naar een andere groep, wel in de onderbouw nog gelukkig dus die zal hij nog vaak zien, maar juf Kitty gaat echt helemaal weg. Van Joke kregen M. (de andere zwemmoeder) en ik nog een cadeautje voor alle hulp het afgelopen jaar, lief he! Mika kreeg nog een lijstje met een mooie foto van hem met juf Kitty en een lief persoonlijk tekstje van juf Kitty.
Ongelooflijk hoe hard dit 1e schooljaar van Mika is omgevlogen!  En hoeveel verschillende emoties we hebben doorstaan dit jaar, maar ook alle ontwikkelingen, om duizelig van te worden gewoon!! Mika is enorm gegroeid het afgelopen jaar in dat opzicht!
 
Maar toen was het dus tijd voor het onvermijdelijke afscheid.....
Nog even een dikke kus aan juf Kitty geven, een knuffel en nog één keer het dagelijkse afscheidsliedje met haar, want het was haar laatste werkdag
Een emotionele maar toch superleuke dag!!
 
 
Ps: een aantal gezichtjes heb ik om privacyredenen onherkenbaar gemaakt
Lees meer...   (2 reacties)

Gister was er dus kijkdag tijdens het zwemmen. Omdat er normaal gesproken nooit mensen mogen/kunnen kijken tijdens schooltijd is er één keer in de zoveel tijd een kijkdag voor familie. Nou had ik het pas de middag ervoor in Mika's schriftje gelezen dus kon ik niemand meer regelen, ik had 2 nieuwsbrieven gemist. Maar oma Groot komt toch altijd al oppassen dus die wilde wel mee met opa en zo reden ze dus achter me aan gistermorgen.
 
Voor Mika was het ook een verrassing en toen ik met zijn opa en oma binnen kwam stappen was hij helemaal door het dolle heen en gilde "opa omaaaa"!!
 
Het was nu natuurlijk helemaal hectisch en toen Mika eenmaal in het water was bleef hij zo enthousiast Opa had (tegen mijn advies in) Jens uit de buggy gehaald dus dat werd op een gegeven moment gillen toen hij op schoot moest blijven. Nu kon opa rondjes om het bad gaan wandelen met Jens. In de kleedruimte werd het al niet beter en heb ik met helpen dit keer maar verstek laten gaan. Volgens J, de assistente, zouden ze het wel redden.
Maar Mika vond het in ieder geval prachtig allemaal!!
Het viel me wel wat tegen dat er niet veel ouders waren.
Hopelijk hoor/lees ik het volgende keer wat eerder, dan nemen wij er gewoon meer mee
 
Zometeen gaan we naar kabouter Plop!  Verslagje volgt .....
 

 

Lees meer...
Het is weer vrijdag, dús ... zwemles voor Mika. Toen ik op school kwam heb ik nog even bij J (assistente) zitten kletsen. Zij is tenslotte degene die Mika het meeste meemaakt op school. Zij verzorgt hem en zorgt voor zijn eten en drinken en al die andere 101 kleine lachjes en verdrietjes . Mika vertelde namelijk gister toen hij thuis kwam dat hij zijn sjaal in het water had gegooid omdat hij boos was. Toen ik vroeg waarom hij dan boos was, zei hij dat dat kwam omdat hij alleen was en ver weg. "Ver weg??" vraag ik toch wel enigszins geschrokken  "Ja buiten" zegt hij nog. Dus ik vraag voor de zekerheid of dat op het speelterrein of vóór de school was en hij zei dus vóór de school. En dáár zijn nou juist dit soort gesprekjes met J zo handig voor, het was dus wel gewoon op de speelplaats en Mika had daar idd zijn sjaal in het water gegooid omdat hij boos was. Maar dus níet vóór de school, pfffff.
 
Het zwemmen op zich ging weer goed, Mika was heel opgewekt en kwam vrolijk het water weer uit, dus daar hoeven we ons denk ik geen zorgen meer over te maken. De andere moeder M die normaal helpt heb ik maar even gezien maar die moest weer weg door familieomstandigheden.
Flink doorwerken dus weer, maar dat geeft niet. Al begin ik het altijd bij het 2e paar spalkjes aardig warm te krijgen
 
In de onderbouw hebben ze nu het thema "ziek zijn". Ze hebben in de grote speelruimte een paar bedjes neergezet en ingericht als klein ziekenhuisje, compleet met zusterpakjes en doktersspulletjes. Ik ben nog heel even blijven kijken naar dit tafereeltje, ook dat zijn van die leuke dingen die ik dan weer mee kan maken doordat ik altijd bij dat zwemmen help
Mika wilde meedoen en werd door een "zustertje" meteen verteld dat hij patientje moest spelen. Mika wilde gaan zitten maar zij vond dat hij hoorde te liggen, hij had tenslotte keelpijn  , maar Mika werkte zonder tegenstribbelen mee. Er kwam nog een zustertje bij en Mika vond al die aandacht prachtig!
Toch heel leerzaam zo'n thema, aangezien alle kindjes bij Mika op school wel met ziekenhuizen te maken hebben of hebben gehad of nog regelmatig zúllen hebben.
Heel dubbel om te zien ook eigenlijk, confronterend ook, hoe goed ze bepaalde handelingen na spelen. Zo zie je wel dat het voor hun zo gewoon is, maar eigenlijk is dat voor een kind natuurlijk niet zo gewoon. Maar voor hun maakt het gewoon deel uit van hun leven......
Maar kijk Mika eens stralen

Lees meer...
Dat was hoe ik me voelde vandaag ... een vliegende keep
 
Oma Groot kwam weer op Jens passen vanmorgen en opa bracht oma. Jens vond het allemaal wel gezellig, toch voelde hij nattigheid want iedere keer als ik de kamer uitliep jengelde hij al Hij ik was helemaal in tranen toen ik weer naar beneden kwam, ik had voor de zekerheid Nikita maar even wakker gemaakt om er even bij te komen zitten. Het is voor Jens ook weer even wennen, het is tenslotte alweer 4 weken geleden dat Mika voor het laatst zwom. 2 Weken vakantie en die week daarvoor was hij al vrij op vrijdag. Ik ben dan ook maar heel stilletjes weggegaan toen hij weer rustig was om hem niet wéér overstuur te laten worden.
 
Op school aangekomen was het heel rustig bij Mika zijn klas. Hij kwam vrolijk op me aflopen met rollie en ik vroeg waar iedereen was. "Zijn er niet" zei hij, ik keek naar de kapstokjes en idd (idd=inderdaad) er hingen maar 2 jasjes
In de klas zat gelukkig wel de juf, er bleken weer een aantal kindjes ziek, maar er konden ook een paar kindjes niet komen omdat er geen verpleegkundige aanwezig was. En sommige kinderen hebben toch een aantal medische behandelingen op een dag nodig. Er werken er 2 op school maar 1 van hen is al een tijdje ziek en daar zoeken ze een oplossing voor.
Vlak vvoor ik naar het zwembad liep kwam er gelukkig toch nóg een kindje binnen.
 
Maar dat was nog niet alles, ook Mika's klasseassistente was ziek en die helpt altijd met het aan- en uitkleden van de kinderen bij het zwemmen. De andere moeder die normaal ook helpt was er ook niet omdat haar zoontje ook ziek was
Toen werd me dus ook gevraagd om ook bij de andere groepen weer te helpen, doe ik eigenlijk altijd al, maar nu was de assistente er dus ook niet die daar normaal ook altijd helpt.
Ik heb weer flink geholpen bij het zwemmen, maar het leek wel of de kinderen het voelden en werkten gelukkig soepel mee, zélfs degenen die soms wat dwars kunnen zijn , maar het zweet stond op m'n rug. (nou is het ook wel altijd errug warm in dat zwembad hoor
 
Vanmorgen had Mika al tegen André gezegd dat hij geen zin had om te zwemmen met "die juffen" waarop André gelijk een berichtje in het overdrachtsschriftje ging schrijven. Het zou echt zo zonde zijn als hij dat niet meer wil. Al jaren zwemt hij met plezier! Maar toen ik met hem in het zwembad kwam bij het water was er een invalster en zij was degene die met Mika ging zwemmen en gelukkig klikte het en Mika had het naar zijn zin . Gelukkig begon ze al gelijk goed met "zullen we samen lekker gaan spelen?!" Maarja, volgend week maar verder zien als hij weer met de andere moet zwemmen
Normaal ben ik nadat ik Mika heb afgedroogd en aangekleed klaar, maar nu was dat ook niet het geval en moest ik eerst Mika even duidelijk uitleggen waarom ik in de klas nu even niet bij hem kon blijven zitten terwijl hij zijn fruit at. Hij was teleurgesteld en dat vind ik dan altijd nóg moeilijker om weg te lopen, maar hij begreep het wel!
Snel weer terug naar het zwembad waar het laatste kindje al op me stond te wachten en toen die ook aangekleed was zijn we samen terug gelopen naar de klas. Kon ik toch nog even 10 minuutjes bij Mika zitten. Daarna moest ik weer opschieten want het was al tegen twaalven en oma zat nog steeds op te passen.
 
Gelukkig is het thuis verder ook goed gegaan met Jens, die was al weer helemaal opgevrolijkt
 
Toch maak ik me af en toe wel eens zorgen over die bezuinigingen en onderbezetting op school, als ik nu niet gekomen was, dan was het zwemmen voor Mika zijn klas zeer waarschijnlijk niet doorgegaan , dat had ik dan wel heel erg sneu gevonden
Lees meer...   (9 reacties)
Het was wel niet de 1e woensdag van de maand, maar wel de 1e woensdag van dit schooljaar dus .... was het weer tijd voor de koffieochtend.
Dit keer waren er geen nieuwe ouders maar het was evengoed wel gezellig. Achter Jens hoefde ik dit keer niet aan te rennen want hij had de lange vingers op de koffietafel ontdekt .
Mika zijn fysio zat er ook nog even bij en ze sprak me aan om gewoon even over Mika te praten, dus maakte ik van de gelegenheid meteen maar even gebruik om te vragen naar de kwestie spalken/gips, zooltjes of orthopedische schoenen.
Zij weet natuurlijk ook niet of het gipsen zal gaan werken, maar ze heeft nog even haarfijn uitgelegd hoe en wat. Er is dus een kans dat Mika met de uiteindelijke spalkjes (als het gips dus positief zou uitpakken) stabieler zou kunnen staan en lopen met zijn rollator of misschien wel zonder (!) maar daar durf ik verder nog niet aan te denken. Met spalkjes zou je namelijk niet alleen het enkeltje stabiliseren maar dus ook het hele onderbeentje meer stabiliteit geven. Maw, dan heb je dus 2 in 1. Met orthopedische schoentjes geef je alleen het enkeltje steun en stabiliseer je het beentje verder niet. Mocht het gipsen niks worden dan is de volgende stap wrs wél de orthopedische schoentjes.
 
We hebben ook nog even afgesproken dat we Mika tot aan het gipsen goed voor zullen bereiden om te voorkomen dat het op een drama gaat uitlopen. Zij op school en wij dus gewoon thuis. Mika kan namelijk nogal gevoelig zijn als alleen zijn sok al niet lekker in zijn schoen zit, laat staan een week gips er om . Maar ook zij denkt net als ik dat als je het goed uitlegt aan Mika over het waarom dat hij het wel zal willen.
Ik ben wel heel blij dat hij weer een fysio heeft die goed op hem in speelt en waar het mee klikt .
Als zij de klas in komt om hem te halen, vraagt Mika al "wat gaan we vandaag doen?!"
Een pak van mijn hart!
 
*update*
Vergeet ik eigenlijk nog te vertellen dat ik de fysio nog om gips met klittenband gevraagd had, of dat uberhaupt mogelijk was. Ze is dat na gaan vragen, maar in Mika zijn geval zou het dan niet stevig genoeg zitten. In het geval bij spastische kinderen waar de spieren opgerekt moeten worden, worden die "nachtspalken" zoals ze dat noemen wél gebruikt.
Lees meer...   (9 reacties)
Het normale leven is weer begonnen.
Van het weekend hadden we nog de laatste officiele festiviteit, de nieuwjaarsreceptie van André zijn werk. Mika en Jens hebben zich daar aardig vermaakt trouwens. In het begin bleef Jens nog lekker op schoot zitten om mee te happen van de lekkere dingetjes en Mika zat naast me in zijn rolstoel en vond het prima zolang hij maar borrelnootjes kreeg
Maar op een gegeven moment was Jens het zat en wilde rondlopen. Hij liep langs andere tafeltjes en ging dan staan brabbelen tegen mensen en dan rende hij weer weg. Iedereen moest om hem lachen en hij kreeg het dan ook weer voor elkaar dat hij overal wat lekkers kreeg. Zelfs Mika moest heel erg om Jens lachen en André rende er maar achteraan. Na een tijdje wilde Mika ook met zijn rolstoel rondrijden, er waren namelijk nog 2 kindjes. Hij kwam al aardig vooruit met zijn rolstoeltje, hij loopt namelijk meestal met zijn rollie en zit er alleen in als we ergens naar toe gaan.
 
Mika was vanmorgen heel erg vrolijk omdat hij weer naar school ging...gelukkig! Ik was even bang dat hij weer opnieuw zou moeten gaan wennen, maar geen probleem hoor!
 
Vanmorgen ben ik met Jens en Nikita eerst naar de huisarts gegaan. Hij heeft Jens zijn longetjes beluisterd en die zijn gelukkig weer helemaal schoon! De antibiotica heeft goed gewerkt!
Voor Nikita was het wat minder, zij had gister zo'n oorpijn en die blijkt dan ook een oorontsteking te hebben , dus nu zit zíj weer aan de antibiotica. Hopelijk is dat nou de laatste in het rijtje!
 
Vanmiddag moesten André en ik ook naar school voor een oudergesprekje met de juf. Het gaat allemaal goed op school gelukkig. Eén van de dingen waar we(en zij) nog aan moeten werken is dat Mika zijn kracht moet leren kennen. Hij is soms zo enthousiast aan het spelen met kindjes dat hij ze te stevig vasthoudt. Hij heeft namelijk heel veel kracht in zijn armpjes. Maar ik weet zeker dat dat ook goed komt.
We hebben het ook nog even over het zwemmen gehad. Zijn juf gaat dit toch nog even bespreken met de zwemjuffen, want het is natuurlijk niet de bedoeling dat Mika straks niet meer wil zwemmen.
 
Het is weer een druk schoolweekje want morgen hebben we alweer een afspraak met de revalidatie-arts op school en dan woensdag ook nog eens de 1e koffieochtend van dit jaar. En niet te vergeten vrijdag het helpen bij het zwemmen natuurlijk
Lees meer...   (6 reacties)
Mika was al opgehaald vanmorgen en ik stond eigenlijk al op het punt naar school te gaan, toen ik een telefoontje kreeg van school; "Mika mag niet zwemmen, net als de andere kindjes die de verschijnselen al hebben.."
Nu moest ik evengoed nog naar school omdat ik zijn medicijn niet had meegegeven omdat ik toch nog naar school moest. Nu er ook minder kinderen gingen zwemmen hoefde ik ook niet echt te komen helpen. Maargoed, toen ik op school kwam en Mika duidelijk werd dat hij niet mocht zwemmen was hij eerst wat opstandig en ook wat verdrietig. Ik bleef even bij hem zitten en ben nog wat "neppakjes" met Mika gaan zitten maken. Hij fleurde weer wat op en toen hij zij dat hij wilde verkleden als Piet en we dat gingen doen was hij weer helemaal vrolijk . Hij wilde alleen de pietenpruik op en niet de pet. Ik moest zo lachen om die op en neer springende krullen als hij zat te kletsen dat ik gauw wat foto's gemaakt heb . Wat ben ik toch blij dat ik mijn camera altijd in mijn tas heb!
Daarna wilde hij nog even sinterklaas zijn. Ik ben nog even gebleven terwijl hij zijn fruit at, Mika vond het erg gezellig. Toen de andere kindjes ook weer terug waren van het zwemmen ben ik zo langzamerhand ook weggegaan. Maar ik was blij dat ik Mika toch vrolijk kon achterlaten ondanks dat hij niet mocht zwemmen!
 
Met de wondjes gaat het al wat beter. De plekjes zijn allemaal ingedroogd en het wondje op zijn vingertje is ook weer dicht, alleen moeten we nog wat voorzichtig zijn want er zit nu zo'n dun roze velletje op. Het antibioticadrankje vindt hij niet echt lekker, maar hij neemt het toch als ik er maar steeds bij zeg "dan zijn de plekjes snel weg.."
Bij Jens lijkt het ook gestopt te zijn. De vlekjes op zijn beentje gaan volgens mij niet verder
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl