defamiliegroot.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Het vervolg ....
Hier is dan het vervolg op de "broertjeslog" . Ik heb gelijk de naam maar aangepast omdat we het tenslotte over alle belevenissen hebben en daar komen Nikita, papa en mama natuurlijk ook vaak in voor, vandaar .
De weblog is eigenlijk een aanvulling op de site van Mika, waar eerst alleen Mika een weblog bij zijn site had en toen Jens geboren was kreeg hij er ook één, tot hij 1 jaar was. Toen heb ik de logjes van de broertjes samen gevoegd. Maar nu gaan we het dus hier proberen, op onze familielog .
 
Laatste reacties
Vandaag moest Nikita d'r brommer opgehaald worden bij het politibureau om naar de brommermaker te brengen, zodat die kon bepalen hoe en wat.
Maar na een 1e blik was dat al duidelijk... Total loss..
 
Nikita wil geen brommer meer ook, hopelijk blijft dat  zo..  Maarja, ik heb zelf ook altijd brommer gereden vroeger en ben er ook niet altijd helemaal zonder kleerscheuren afgekomen  (misschien dat ik het daarom hoop ).
 
Met Nikita gaat het op dit moment redelijk, ze heeft wel veel last maar ze vindt het vooral ook allemaal 'erg onhandig'. Mika reageerde vandaag met "nu zijn Nikita en ik alletwee gehandicapt, nu kan zij ook haar vlees niet snijden..."
 
Wat foto's van de beschadigde brommer..
 
Je ziet al dat de stuurkolom helemaal naar achter staat...
 
 
Vanaf de andere kant is de schade al duidelijker
 
 
En als je dit dan ziet ben ik blij dat ze nog naast ons op de bank zit!
(op dit soort brommers hoef je namelijk geen helm op! )
 
 
Lees meer...
Gaat vanmorgen de telefoon.... Nikita "mam, ik ben gevallen met de brommer..."
Pffff ff schrikken, ze was in een bocht rechtdoor gegleden en tegen een lichtmast belandt met haar brommer, die is totaal loss maar dat is minder erg..
Haar sleutelbeen is gebroken, ze heeft een dikke enkel en hier en daar wat kneuzingen maar gelukkig gaat het verder goed met haar.
Ze is naar de VU gebracht met de ambulance en daar helemaal onderzocht, vrijdag moet ze terug voor controle.
 
Mika en Jens had ik al voorbereid maar Mika was toch erg onder de indruk, toen we 's middags even een boodschap gingen doen moest hij het ook aan iedereen vertellen die we tegenkwamen (bekenden dan). Jens roept wel de hele tijd "aaaaah wat zielig" maar trekt met hetzelfde enthousiasme Nikita's nek naar zich toe om haar een kusje te geven en dát gaat nou net ff niet ... dat snapt hij nog niet helemaal.
 
De brommer moet nu nog opgehaald bij het politiebureau en hoe dan verder... even kijken maar...
 
Eerst maar even bekomen van de schrik!
 
Geen totaalfoto van Nikita want daar had ze natuurlijk ff geen zin in
 
 
Lees meer...
Vannacht is Nikita weer thuisgekomen vanuit Griekenland, nouja, zeg maar vanmorgen eigenlijk  De avond was behoorlijk lang ... In de 1e instantie zouden ze om 01:05 uur landen, maar aangezien ze op het journaal al hadden gemeld dat door de slechteweersomstandigheden Schiphol de helft van de vluchten had uitgesteld, ben ik teletekst maar in de gaten gaan houden.
En inderdaad, aan het eind van de middag stond er al een uur vertraging, even na 2 uur zou het worden, pffff.
Tegen half 1 begon ik het echt zwaar te krijgen met wakker blijven. De verwachte aankomsttijd was inmiddels 01:41 uur, zeker wind mee
Om kwart over 1 ben ik de deur uit gegaan, in de stromende regen, meteen wakker en heb ook nog even een vriend van Nikita opgepikt die ook mee wilde. Gelukkig was dat adres makkelijk te vinden.
 
Op schiphol viel het me op dat er wel heel erg veel politie en marechaussee rondliep en reed. Maar wij waren in ieder geval op tijd. Het was 01:40 en ze waren inmiddels geland
 
We zijn bij de ramen gaan kijken bij die lopende banden met koffers en jahoor, eindelijk om 2:10 uur ...... daar waren ze!!!
 
 
En dan ben je dus blij en denk je dat je binnen niet al te lange tijd in je bedje kunt kruipen..... niet dus  Wat duurde dat lang met die koffers zeg!!
Op de bankjes achter ons lagen inmiddels al een hoop mensen te slapen en anderen zaten hun best te doen hun hoofd rechtop te houden
Uiteindelijk kwamen ze dan na ruim een half uur en konden ze eindelijk door die deuren komen! .... 2:45 uur ....
 
 
Nikita en Sofie hadden het heel erg naar hun zin gehad en Nikita d'r hele haar is ingevlochten. Maar nu was het toch echt tijd om naar huis te gaan!
Op weg naar buiten stonden er veel marechaussee's in de grote hal en bij een blik achterom zagen we gelijk waarom, er lag daar een man achterover op een stoel en dat zag er niet prettig uit dus liepen we maar snel weer door. Geen lekker gezicht als je toch al doodvermoeid bent  Welcome home!!!!!
Om 3:30 uur konden we eindelijk ons bedje in ...
 
Lees meer...
Nou heb ik het zo vaak over "die 1e keer" en dan betreft het meestal Jens die de dingen voor het eerst doet of kan zeggen. Of ik heb het over Mika die zijn eerste schooljaar achter de rug heeft en zijn eerste musical. Maar die eerste keren houden echt nooit op.
 
Zo zie je maar aan Nikita, net 19 geworden en gaat voor de eerste keer alleen op vakantie . Ook al is ze al een grote meid toch blijft het best spannend om je kind voor het eerst alleen op het vliegtuig te laten stappen. Oké ze is wel met een vriendin, maar toch... Die vriendin is al vaker alleen geweest en dat scheelt dan wel weer, die weet zo'n beetje waar ze op moet letten.
Gister voor Nikita weg ging heb ik haar nog even een aantal dingen extra op het hart gedrukt dat ze goed op haar tickets en legitimatie moet passen, waarop ze reageert "jahaa, dat mag ik niet kwijtraken en de rest wel" .... Dus ik gelijk "nee je mag niks kwijtraken maar die dingen al helemaal niet!" Pfff maar ze weet in ieder geval dat dat het belangrijkste is
 
Eerst heb ik haar afgezet op schiphol en ben toen snel weer terug naar huis gegaan omdat Mika thuisgebracht zou worden. Wat dat betreft is het mazzel dat we zo dichtbij schiphol wonen. En nee, we hebben geen last van de vliegtuigen hier, we wonen in de 'goede hoek' zeg maar sinds de polderbaan. Voor het geval jullie dat gaan vragen
Maargoed, toen Mika er was opa Dick nog even zijn afscheidscadeautje gegeven, voor de vakantie dan, want hij is volgend jaar als het goed is gewoon weer Mika's chauffeur.
 

Toen weer gauw terug naar schiphol, waar Nikita inmiddels ingecheckt was met haar vriendin en mij met de mannen kwam halen bij de invalideparkeerplaats, die gelukkig net vrijgemaakt was door de politie aangezien er weer mensen stonden zonder invalidepas .
We hebben nog even met Sophie en Nikita in de rij bij de doaune gestaan, waar we 'vermaakt' werden door een paar .... clowns of iets
En toen was het tijd om afscheid te nemen. Mika vond het maar vreemd dat Nikita nu zonder ons op vakantie ging. Sophie d'r moeder en ik riepen nog even naar de meiden dat ze wel op tijd naar bed moesten enzo en ze knikten ja maar met een gezicht van We hebben ons nog een paar keer omgedraaid om te zwaaien, 100x ofzo en toen weer terug naar de auto met een vaag dubbel gevoel...
 
 
 
Nog even genieten van het zicht op de 'blauwe vogels' van de KLM. Ik zal dat frisse blauw toch echt gaan missen op schiphol als ze over een paar jaar allemaal de kleuren van Air France zullen krijgen
 
 
Aangezien de wind goed stond voor onze favo landings/startbaan zijn we nog even op ons parkeerplekje daar gaan staan .... zónder eten te halen dit keer bij de naastliggende Mc
Mika wilde graag uit de auto dus dat hebben we gedaan, ik heb hem op een bankje gezet en zo konden we ze mooi zien landen. Het waaide wel heel hard maar dat vond Mika juist prachtig, hij waaide zowat weg! En Jens vond het heerlijk in de wind heen en weer te rennen
 
 
 
Aan het wiebelen van de vliegtuigen tijdens die laatste meters bij het landen kon je zien dat ze last van die harde wind hadden. Brrr best een heftig gezicht hoor! Maar het blijft toch iedere keer weer indrukwekkend om naar te kijken!
 
 
Tegen negenen 's avonds belde Nikita me om te zeggen dat ze in het hotel waren, ze hadden een uur vertraging gehad maar alles was verder goed gegaan met een klein beetje turbulentie.
 
 
 
Lees meer...
Ik weet nou niet meer of ik het al verteld had, maar in dat eetcafé/snackbar waar Nikita werkte ging het niet helemaal lekker. Het klikte niet echt dus heeft Nikita wat anders gezocht.
Ze was bij het uitzendbureau geweest en die belde de volgende dag al met een baantje! Vandaag was dus haar 1e dag op het postkantoor. Ze vindt het heel erg leuk en ze werkt met een paar mensen die ook nog ken uit de tijd dat ik vaak op dat postkantoor moest zijn voor het werk.
Ze moet gelijk fulltime aan de bak, maar dat is alleen maar goed, aangezien ze het komende jaar nog niet verder gaat met een opleiding, maar eerst een jaartje wil werken om daarna verder te kijken wat ze wil.
 

Lees meer...
Mika hebben we vanmorgen thuis gehouden omdat hij nog steeds niet helemaal fit was. Gisteravond was hij al doodop, maar vanmorgen was hij nog zo moe en klaagde hij ook over keelpijn dat het ons verstandig leek hem thuis te houden.
Even een dagje rusten dat mannetje.
 
Nikita ging vroeg de deur uit om de dokter te laten controleren of haar oorontsteking over was. Ze had tot 12 uur les maar was tegen 3-en nog niet thuis. Dus probeer ik haar te bellen, maar ik kreeg voicemail...
Haar rij-instructeur stond inmiddels ook voor de deur
Ik heb nog wat rondgebeld maar niemand wist waar ze zat.
Uiteindelijk belde ze om een uur of 4 en was "gewoon" haar rijles vergeten en haar mobiel was leeg
 
Wat wel heel aandoenlijk was, was dat Mika steeds achter me aan hobbelde of iemand nou al wist waar Nikita was, "ze gaat zo wel bellen" zei hij nog, de lieverd!
 
Typische een geval van "puberdementie", maar als het goed is, duurt deze fase niet zo gek lang meer, want anders ben ik bang dat ik sneller grijs ben dan gehoopt

Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl