defamiliegroot.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Het vervolg ....
Hier is dan het vervolg op de "broertjeslog" . Ik heb gelijk de naam maar aangepast omdat we het tenslotte over alle belevenissen hebben en daar komen Nikita, papa en mama natuurlijk ook vaak in voor, vandaar .
De weblog is eigenlijk een aanvulling op de site van Mika, waar eerst alleen Mika een weblog bij zijn site had en toen Jens geboren was kreeg hij er ook één, tot hij 1 jaar was. Toen heb ik de logjes van de broertjes samen gevoegd. Maar nu gaan we het dus hier proberen, op onze familielog .
 
Laatste reacties
Tijd om weer eens te updaten, op de één of andere manier is dat tot nu weer eens niet gelukt
Maar ik begin gewoon maar weer even bij vandaag...
 
Vanmorgen moest Mika bij de kinderarts op school komen voor een onderzoek ivm de indicatie die bijna verlopen is en die indicatie is nou eenmaal nodig om op deze school te mogen blijven. Ja inderdaad, bureaucratie maar het is niet anders en het wordt gecombineerd met een algemeen onderzoek dus dat scheelt .
 
Mika deed het erg goed, hij ziet goed (beter dan mij mét lenzen!! -al komt daar woensdag een einde aan ivm een ooglaseroperatie maar dat in een ander logje-), de gehoortest deed hij goed en hij groeit netjes. Mika is nu 124 cm en 23 kg.
 
 
Zwemmen doet hij tegenwoordig op maandag en gelukkig 'mag' ik weer helpen dus tegenwoordig ben ik de maandagochtenden op school .  Zo dus ook vandaag, ná het onderzoek van de schoolarts.
En of ik dan niet genoeg 'school' had gehad vandaag; word ik vanmiddag nog gebeld door de verpleegkundige van school ... Mika was op zijn tafeltje gevallen en had een tand door zijn lip, hij was zelf heel dapper trouwens, maar toen ik hoorde dat er nu onder zn lip aan de buitenkant een wondje zat doordat die tand er echt dóórheen was gegaan had ik toch iets van 'autsjchh'. Maar hij heeft er nu een mooie vliegtuigpleister op en hij lijkt er niet veel last van te hebben gelukkig!
 
Lees meer...
Vanmorgen was Ger Kamer, de orthopedische instrumentmaker, op school en moest Mika dus langskomen voor het gipsen.
Ik was eerst nog even naar Mika's klas gegaan om daar te wachten tot de fysio ons kwam halen. Jens was mee, want ik had geen oppas en aangezien Jens op het moment weer zo aanhankelijk is leek dat me beter. Vrijdag moet hij ook al thuisblijven als ik ga helpen bij het zwemmen.
 
In de "gipskamer" was hij al bezig en terwijl we ons aan elkaar voorstellen, gaat de fysio al met Mika op het bed zitten. Ger legt Mika nog eens goed uit wat hij precies gaat doen, maar het valt me op dat Mika toch ernstig blijft kijken. Hij is het gipsdrama van vorige week nog niet vergeten . Maar gelukkig is het wel weer een man die duidelijk het werken met kinderen goed onder de knie en in de vingers heeft (vond ik zelf een grappige woordspeling ). Maargoed, ik merkte aan Mika dat hij vertrouwen had in de man, dat maakte het allemaal een stuk makkelijker. Mika keek tussendoor nog naar mij en vroeg "niet met de zaag?", dus kon ik hem gerust stellen met behulp van de uitleg van Ger, dat het maar een klein mesje zou zijn. Aan de voorkant van zijn beentje, zo legde hij aan Mika uit, komt een plastic stripje en dáár snijdt het mesje over.
 
Ondanks de goede uitleg, vond hij het snijden toch wel heel erg eng en begon op dat moment gelijk te spannen en dat merk je als eerste aan zijn linkerarmpje die dan van voor naar achter gaat. Gelukkig zat zijn eigen fysio achter hem en zij kent die reactie van hem goed.
 
Hij had het kleurenboek niet bij zich deze week, de kleur mag Mika daarom volgende week woensdag uitzoeken, maar het zal zeer waarschijnlijk de camouflageprint (!) worden . Al is Mika ook gek op bloemetjes (ruiken), nou maar hopen dat hij die niet aanwijst
 
Om het hele verhaal wat duidelijker te maken, heb ik het in stripvorm hieronder gezet, mét toestemming uiteraard
 
 
 
Lees meer...   (16 reacties)
Mika was vanaf vanmorgen al enthousiast om naar het ziekenhuis te gaan. Hij was vannacht toch weer wakker geweest maar hij was goed fit. Eerst was hij nog even boos toen hij te horen kreeg van papa dat "opa Dick" (de chauffeur) niet zou komen omdat hij vandaag nog niet naar school ging. Maar toen hij hoorde dat hij vandaag gips kreeg was alles weer goed . Het scheelt natuurlijk ook wel om wat voor reden hij gips kreeg, ik bedoel; het was niet vanwege een botbreuk maar juist om beter te leren lopen!
We waren wat vroeg omdat we tijd ingecalculeerd hadden voor het zoeken naar een parkeerplaats, maar gelukkig hadden we die vrij snel! Al cirkelden er overal auto's rond op zoek naar een plekje als bijen rond een pot stroop
Het was even zoeken want ondanks we al veel afdelingen kennen in de VU, deze kenden we (gelukkig!) nog niet. Het was behoorlijk druk en het wachten (ruim 3 kwartier totaal) viel niet mee met 2 kinderen waarvan 1 zich nog niet helemaal lekker voelde maar ik had natuurlijk wel noodrantsoenen bij me . Mika vermaakte zich met rondjes draaien in zijn rolstoel, hij heeft ontdekt dat hij dat best snel kan
Mika's rev.arts van school was er en ook de revalidatie-"goeroe", zoals ik hem wel eens heb horen noemen in de wandelgangen , dr. Becher, waren erbij en bekeken en voelden nog even Mika's beentjes. Het klikte gelijk ook tussen Mika en dr. Becher , zodra hij even uit zicht liep vroeg Mika gelijk weer naar hem! Mika mocht een kleurtje uitzoeken en was helemaal onder de indruk van wat er allemaal gebeurde. Mika wilde graag groen, liefst groen (khaki) zoals zijn broek maar die hadden ze niet, dus dat werd lichtgroen, dat vond hij ook mooi! Hij liet het allemaal heel erg goed toe en ontspande goed mee wanneer het moest. Bij het afwerken schrok hij wat van die grote schaar vlak bij zijn teentjes, maar dat zou ik zelf ook gehad hebben, die schaar was enorm!! Tijdens het passend maken van de bijpassende schoentjes, het gips scheen toch een fractie teveel gekanteld wat werd bijgewerkt met een soort schuim in dat schoentje, werd er net bij een jongetje van ik schat dezelfde leeftijd, het gips met zo'n klein cirkelzaagje verwijderd. Ik had het er juist met de "gipser" over gehad en die adviseerde me een walkman of (meer van deze tijd ) een mp3speler mee te nemen zodat hij het geluid niet zo zou horen.
Maar Mika zat dat hele spektakel wat angstig te bekijken maar hij bleef rustig!! Ik denk vooral omdat hij dat jongetje goed observeerde en zag dat die ook heel rustig en geïnteresseerd naar dat afhalen zat te kijken. Hopelijk vindt hij het volgende week dan ook niet zo eng als het er af gaat!
 
Daarna moesten we nog even naar de revalidatie afdeling omdat de rev.arts daar nog even wilde kijken hoe Mika er op stond en of hij kon lopen. Na een kleine aanpassing bij de hak in het schoentje zei de arts dat het er bemoedigend uit zag, dus we zijn allemaal erg benieuwd!! Hij noemde Mika nog even een kanjer en pakte hem nog even stevig vast, wat een fijne rev.arts is die man zeg! Dit is nou zo'n arts waarvan je zegt dat die helemaal op zijn plek zit en met name met kinderen!!!
Waarom zijn we niet eerder bij deze arts terecht gekomen...
Toen de dokter begon over diazepam schrok ik even, maar hij zei dat hij een receptje mee zou geven omdat kinderen zoals Mika met de dyskinetische vorm soms 's nachts last krijgen van onwillekeurige spierbewegingen en toch wat gaan spannen. En om te ontspannen wordt dan diazepam voorgeschreven. Dus puur voor de spierontspanning. Hij adviseerde wel om er eerst 1 overdag te proberen omdat sommige kinderen als bijwerking hebben dat ze actief worden?!
En dat moet je natuurlijk net niet hebben 's nachts!
 
Tegen vieren kwamen we buiten (!) en gingen we gelijk door naar de apotheek. Jens die de hele middag ondanks dat hij niet lekker in zijn vel zat toch zo lief is geweest begon het nu toch echt zat te worden
 
Thuis gekomen moest ik nog opschieten ook, want er zou om 5 uur iemand langs komen voor de babykleertjes die ik op marktplaats had gezet. Voor een schijntje eigenlijk als je nagaat wat voor onschatbare emotionele waarde die kleertjes hebben...
Maar ik moest zo haasten dat ik geen tijd had om daar over na te denken en gaf zonder een krimp te geven de kleertjes aan de koper mee. Toen ze weg waren besefte ik dat ik daarmee gelijk weer iets defintief had afgesloten. De "kleine" baby periode van Jens, maar ook al die kleertjes van Mika waarvan ik bij die hele kleine kleertjes zoveel herinneringen had/heb..
Maar we leven Nu en Nu is onze kanjer zo'n stoer ventje en heeft hij zich vandaag weer superdapper getoond!!!
 
In bad was wat lastig met die 2 gipsen pootjes, dus hebben we Jens zijn babybadje (nog niet verkocht ) in de badkuip gezet, zodat Mika daar in kon zitten/half liggen, met zijn beentjes omhoog zodat er geen water in het gips kon lopen. Hij lag er bij als een prins!!
 
Hij ligt nu al vanaf 7 uur heerlijk te slapen en hopelijk is het pilletje wat we hem om 5 uur al gaven nu lekker aan het werken, kan hij heerlijk rusten vannacht!
En wie weet wij ook .... (als Jens dan maar niet weer gaat spoken)
 
Lees meer...   (3 reacties)
En nu heeft Jens dus ook die vreemde vlekjes/bultjes op zijn beentjes die Mika vorige week op zijn kin had. (de foto is niet zo scherp maar als je goed kijkt zie je het wel) Als ik toen wist wat ik nu weet dan had ik de volgende dag nog bij de huisarts gezeten!
 
Vanmorgen was ik dus met Mika naar de huisarts. Dat was op zich al een hele toer met Jens in de buggy en Mika met zijn rollie. De huisarts heeft namelijk zo'n klein halletje bij de voordeur met hele hoge drempels, waarbij beide deuren ook alletwee naar binnen toe (dat halletje in) opengaan . Maargoed toen we met het hele gevolg bij de dokter binnenkwamen vertelde ik het hele verhaal vanaf het wondje op zijn vinger en de dokter hoefde niet lang naar Mika te kijken of de diagnose kon al gesteld; "impetigo", oftewel "kindzeer", oftewel "krentenbaard", oftewel; een bacteriële infectie.
De kans is zeer waarschijnlijk dat hij het via het wondje op zijn vingertje vorige week heeft opgelopen. In zijn klas scheen een kindje een paar weken terug dezelfde soort wondjes te hebben gehad. Ik vind het alleen erg jammer dat ze school niet hebben ingelicht, die zouden me dan wrs wel gewaarschuwd hebben en dan was ik natuurlijk veel alerter geweest!
Ik hoef Mika van de huisarts niet thuis te houden, aangezien de bacterie dus nu al op school is en meerdere kinderen de bacterie wrs al bij zich dragen. Hoofdzakelijk kinderen tot een jaar of 7 krijgen dit . Er moet alleen extra veel handjes gewassen worden.
Op weg naar buiten heeft de huisarts trouwens gelukkig alle deuren voor ons open gehouden, dus naar buiten ging toch even wat vlotter
Morgen moet ik hem toch weer even bellen om te vragen of Jens hetzelfde zalfje op zijn beentjes mag en of Mika mag zwemmen vrijdag
 
Ik heb info opgezocht en uitgeprint, zodat ze op school er ook wat meer over weten en misschien dan nu wel de overige ouders kunnen/willen inlichten, ik zie dat toch wel een beetje als mijn verantwoordelijkheid naar de andere kindjes toe. Er bleek namelijk nu nóg een jongetje te zijn met bultjes op zijn koppie
 
Mika heb ik verder thuis gehouden vandaag, het was toch woensdag .
Vanmiddag zijn we nog even naar de verjaardag van oma Groot gegaan. Mika heeft lekker met opa op de luie stoel film liggen kijken en Jens was weer heerlijk op onderzoek uit  
 
Als je de info nog wilt lezen ... klik
Lees meer...
Nou had ik het laatst al over dat wijsvingertje van Mika wat hij verwond heeft en maar niet wil helen, nu heeft hij ook wondjes op zijn kin die niet helen maar groter worden. Persoonlijk denk ik dat het los van elkaar staat, want zijn vinger was op school bij het spelen gebeurd.
Vorige week, vlak nadat hij zijn vinger verwond had, kreeg hij een paar bultjes op zijn kin en 1 op zijn ooglid en nu zijn dat ook nare wondjes geworden . De verpleegster had er naar gekeken gister en vanmorgen weer en belde me op toen ik net de deur uit was. Ik schrok toch even toen in mijn schermpje stond "school Mika" , maar ze belde dus om te zeggen dat de schoolkinderarts er niet was en aangezien hij ook geen medicatie mag uitschrijven en dat ik beter even met Mika naar de huisarts kan gaan. Dan kan hij ook gelijk even naar zijn vingertje kijken.
Later belde Mika's juf nog om te zeggen dat Mika tijdens een akkefietje met een ander kindje een schop had gekregen, maar dat viel achteraf gelukkig mee na wat getroost te zijn. Ze vertelde me nog wel dat een ander kindje een paar weken terug ook zulke wondjes had. Dus ik denk nu toch aan een bacteriële infectie, misschien wel opgelopen via dat wondje aan zijn vingertje, wie weet
Maar morgenochtend gaan we dus naar de huisarts en als we niet heel vroeg terecht kunnen dan hou ik hem lekker een ochtendje thuis, het is toch woensdag en voordat hij anders op school is, komt hij alweer met het busje terug.
 
Lees meer...   (2 reacties)
Gistermiddag was ik met Mika naar de VU voor een aantal testjes, "spelletjes" zoals ik ze voor Mika noemde.
Er is ons enige tijd geleden gevraagd of we mee wilden werken aan een wetenschappelijk onderzoek. Ze doen onderzoek naar de ontwikkeling van kinderen met CP (cerebrale parese, voor de betekenis kun je op Mika's site kijken) in de leeftijd van 5-9 jaar. Het Perrin CP 5-9 onderzoek. Perrin staat voor pediatric revalidation research in the netherlands. We hebben ook meegewerkt aan een onderzoek vanaf de geboorte en nu willen ze dus weten hoe kinderen die naar school gaan zoal ontwikkelen.
Het feit dat we meewerken heeft vooral te maken dat de onderzoeker die Mika dan onderzoekt iemand is die Mika goed kent en graag mag. Anders hadden we wrs niet meegedaan. We waren juist blij een beetje los te komen van het ziekenhuis.
Maarja het is ook die wetenschap die Mika uiteindelijk ook heeft gered in het begin...
Mika ziet het vooral allemaal als spelletjes en zolang hij het leuk vindt werken we mee
Lees meer...   (3 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl