defamiliegroot.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Het vervolg ....
Hier is dan het vervolg op de "broertjeslog" . Ik heb gelijk de naam maar aangepast omdat we het tenslotte over alle belevenissen hebben en daar komen Nikita, papa en mama natuurlijk ook vaak in voor, vandaar .
De weblog is eigenlijk een aanvulling op de site van Mika, waar eerst alleen Mika een weblog bij zijn site had en toen Jens geboren was kreeg hij er ook één, tot hij 1 jaar was. Toen heb ik de logjes van de broertjes samen gevoegd. Maar nu gaan we het dus hier proberen, op onze familielog .
 
Laatste reacties
Liever had ik dit 1e logje van 2011 anders begonnen... Dit is ook mede waardoor ik zo laat ben met updaten. Er is nogal wat gebeurd de 1e week van dit jaar meteen, maar wat toch wel het hardste aankwam was het overlijden van Chico op 12-jarige leeftijd op 8 januari jl. 
 
 
Begin van de week was hij al een keer gek gaan liggen in het zand terwijl hij plaste, maar ik dacht nog even aan stramheid, omdat hij nou eenmaal niet meer de jongste was en soms wat tijd nodig had om zijn spieren te strekken. Daarna herstelde hij zich weer goed en er leek niks aan de hand, hij at en dronk ook goed.
 
Tot vrijdagavond 7 januari zo rond een uur of 8 's avonds... Hij wilde uit maar voor hij bij de deur was viel hij om op de mat en plaste een beetje terwijl hij een vreemd soort jankgeluid maakte wat ik nog niet eerder gehoord had. Ik bleef bij hem zitten en in zn nek aaien tot hij rustiger werd en heb hem overeind geholpen. Hij is nog even naar buiten gelopen maar het ging moeizaam.
Toen hij weer binnen was ging hij op zn kleed liggen, maar ademde toch wat zwaar, maar hij was verder wel rustig.
 
Ik ben nog een paar keer bij hem gaan kijken maar het ademen leek toch wat rustiger te worden, al zuchtte hij soms wel heel diep.
Tot half 3 's nachts heb ik voor de laatste keer nog bij hem gezeten en blijven aaien en toen ik zag dat hij sliep ben ik na een laatste knuffel ook naar bed gegaan....
 
Toen André om half 7 's ochtends beneden kwam was hij ingeslapen...  Chico zag er heel rustig uit en het leek net of hij gewoon lag te slapen met z'n kop op z'n voorpoten, maar niets was minder waar.
 
Nadat Nikita gelijk is gekomen om ook nog even afscheid te nemen hebben we Chico naar de dierenarts gebracht waar hij door het crematorium is opgehaald.
Dinsdagavond om 18:10 uur is hij gecremeerd en de urn heb ik inmiddels opgehaald.
 
Jens heeft nog afscheid genomen van Chico samen met z'n knuffel en hij heeft Chico nog geaaid. Mika wilde niet en keek alleen maar stilletjes toe...
Zondag begon Mika al heel veel vragen te stellen over hoe het nu verder zou gaan met Chico. En maandag kwam alles eruit bij Mika, hij was helemaal overstuur op school en ook toen hij 's middags thuisgebracht werd kwam hij hard huilend uit het busje .
Dit heeft zo'n 3 dagen geduurd en toen Mika hoorde dat de urn bij ons thuis zou komen te staan was hij gelijk een stuk rustiger, want het idee dat Chico op een vreemde plek verstrooid zou worden vond hij niet prettig.
Misschien op een dag, dat we hem zelf ooit ergens kunnen verstrooien, als de tijd rijp is...
 
Chico kwam bij ons in '99, toen hebben we hem uit het asiel gehaald en hadden we een grote pup van een jaar in huis die nog alles moest leren. Chico was 1 van 34 in beslag genomen honden bij een bonafide hondenfokker omdat ze zwaar verwaarloosd waren. Hij had een vrolijk en superlief karakter, wat ook wel bleek toen Mika brokjes uit z'n bak pakte toen die begon met kruipen en zelfs een keer Chico's speeltje pakte, waarna Chico dit heel rustig terugpakte.
Ook met Jerry en Tommie (de katten) was het in het begin feest in huis want zij vonden die grote hond maar niks en Chico zag hun vooral als speeltjes! Maar met hulp van goede hondentrainers is het in 3 weken gelukt ze aan elkaar te laten wennen.
We missen Chico enorm..
 
Rust zacht lieve Chico ...
 
Lees meer...
Het was vandaag weer een behoorlijk hectische dag maar Chico heeft zich er weer met vlag en wimpel doorheen geslagen!
 
's Ochtends was ik eerst helpen bij de zwemles en weer snel naar huis daarna. Chico had niks gedaan en deed alles weer keurig buiten. Het leek zelfs even of hij weer een klein huppeltje deed! Hij loopt voor mn gevoel alweer een stukje steviger. Hij struiktelt nog wel erg snel, zelfs over een graspolletje struikelt hij al.
En wat hij ook nog steeds niet goed kan is met zn kop schudden, zoals honden dat altijd doen, want dan valt hij wel gelijk om.
Maar over het algemeen genomen zie ik nog wel vooruitgang.
 
Z'n brokken, het voer wat hij normaal altijd kreeg had hij nauwelijks van gegeten, er lagen wel wat brokkeltjes op de grond dus ik begin echt het idee te krijgen dat het gewoon niet meer lukt die harde brokken te eten, dus gaf ik hem weer wat blikvoer en dat ging er gretig in! Z'n eetlust is blijkbaar ook weer terug.. of hij is gewoon verwend nu dat hij alleen nog pate wil . Het voordeel van dat voedsel is wel dat ik z'n antibiotica er mooi in kan verstoppen, want die pil zo achterop zn tong leggen en zn bek dichthouden kan best link zijn met die scherpe tanden.
 
In de middag moest hij weer even alleen blijven want we gingen naar het Only Friends Ronald Mc Donald Center, waar de lopers van de Dam tot Damloop waren uitgenodigd om ze te laten zien waar ze het nou eigenlijk allemaal voor deden. (logje daarover volgt ook nog...drukdruk )
Maar bij thuiskomst had Chico het weer goed gedaan, hij wilde wel graag meteen even naar buiten maar dat had hij dan ook wel dubbel en dwars verdiend!
Je ziet nu toch echt dat hij een stuk is opgeknapt!
 
Lees meer...
Chico heeft het heel goed gedaan vandaag naar omstandigheden. Ik had een drukke dag en was de hele dag steeds onderweg. Tussendoor zorgde ik steeds dat ik even naar huis ging, wat het logistiek voor mij wat ingewikkeld maakte, maar tis gelukt, iets waar ik nogal tegenop zag vandaag
 
Vanmorgen had hij wel geplast, maar gelukkig niet op zn eigen kleed! Maar al die andere momenten dat ik weg was en dat was vanmiddag best een lange ruk van half 2 tot 5 toen ik met de jongens naar de Johan Cruijff sportdag was(logje volgt), heeft hij het keurig volgehouden!
 
Steeds tussendoor als ik thuiskwam heb ik hem even uitgelaten en dat werkt blijkbaar toch goed.
 
De dierenarts heb ik vanmorgen gesproken en die vond het goed nieuws wat ik vertelde over het opstaan, alleen moet Chico nu wat meer gaan eten..
En het hijgen wat hij veel doet moet ik in de gaten houden, hij is nog steeds snel uitgeput maar dat was niet zo gek volgens de dierenarts na die heftige gebeurtenissen en dan weinig eten.
 
Ik moet in ieder geval doorgaan met dagelijks antibiotica geven en dan begin volgende week weer met Chico naar de dierenarts om hem even goed te onderzoeken weer wat nu precies de gevolgen zijn. En vooral... blijven observeren...
 
Lees meer...
Het opstaan van gisteravond is een goed teken gebleken!
Het ging vandaag weer een stukje beter met Chico, 's ochtends heeft hij weer een beetje gegeten en hij had niet geplast maar het keurig opgehouden!
Hij lijkt ook weer wat steviger op zn poten te staan tijdens het buiten lopen, al blijft hij nog wel wiebelen.
Ook het van de stoeprand afgaan lijkt minder moeilijk voor hem.
 
Toen ik vanmiddag thuiskwam zat hij achter de voordeur! Hij gaat dus ook al opstaan nu als ik er even niet ben, tot nu toe lag hij nog exact zoals ik weggegaan was.
 
Hij is zelfs een keer opgestaan om zélf uit zijn bak te gaan drinken!! Dat is ook al een héle stap, want ook het drinken met dat scheve koppie is niet makkelijk voor hem. Ik ben gelijk wat eten gaan pakken en dat slobberde hij weer op dus pakte ik nog wat meer maar dat hoefde hij niet... ik was iets té enthousiast.
 
Toen André thuiskwam blafte Chico zowaar!! Dat had ik hem ook niet meer horen doen sinds zaterdag. Chico is namelijk een hele waakse hond moet je weten en blaft snel.
 
Na het eten liet ik hem weer uit en Chico loopt nu toch echt sneller ook. Eerst keek ik steeds goed bij het oversteken of er niet in de verte een auto aan kwam aangezien hij stapje voor stapje liep, maar ik kan alweer bijna gewoon oversteken met hem, in het gewone tempo bedoel ik. Hij heeft ook weer gepoept voor het eerst, nouja een poging gedaan, het was niet veel natuurlijk, maar hij kon in ieder geval wel weer in die houding zitten zonder te vallen.
 
Morgen eerst de dierenarts bellen en dan verder bespreken. Morgenmiddag zal ik Chico even alleen moeten laten 2 á 3 uurtjes omdat Mika weer de jaarlijkse sportdag bij Johan Cruijff heeft. Maar zoals Chico nu is denk ik dat hij dat wel aankan.
 
Gelukkig, ik heb weer een beetje hoop!
 
Lees meer...
Vanmiddag was ik weer met Chico naar de dierenarts, het begint een dagelijkse gang te worden inmiddels..
De dierenarts was niet heel erg enthousiast over zn toestand, hij had meer verbetering verwacht...
 
Hij heeft ook nog naar zn oren gekeken maar vond niet dat zn oren er vurig uitzagen, dus die behandelt hij niet. Dat het iets is in zn koppie is nu wel duidelijk. Wat en waar het precies is kan alleen duidelijk worden met een MRI scan maar dan nog, dan weten we dat maar kan hij er toch niet aan geholpen worden. Zelfs de narcose alleen al kan al gevaarlijk zijn.
 
Zelf had ik ook al een beetje dat gevoel omdat Chico gisteravond geplast had voordat ik hem ging uitlaten en hij had niet eens gejankt. Vanmorgen hetzelfde, maarja dat kan komen omdat hij toch 7 uur achter elkaar door heeft moeten halen.
Ik vertelde dit aan de dierenarts en die gaf al aan dat alle spieren reageerden op die aandoening, dus waarschijnlijk heeft Chico meer moeite met ophouden dan.
 
Aangezien Chico toch wel iets verbeterd was wil de dierenarts toch nog even doorgaan met behandelen, maar dan moet Chico wel nog wat meer verbetering laten zien. Dat wil zeggen beter gaan eten en zelf beter kunnen opstaan en lopen... Als het al beter wordt zal hij in ieder geval niet meer de oude worden en zal hij wat wiebelig blijven met een scheef koppie..
Chico heeft nu 2 injecties gekregen, tegen die zwelling nog en antibiotica. Morgen hoeven we dan niet langs te komen en mag ik hem zelf antibiotica geven.
Woensdag of donderdag moet ik bellen voor de stand van zaken en dan bespreken we hoe verder.
 
Chico na thuiskomst van de dierenarts
 
Vanmorgen had ik nog een nieuw kleed gekocht voor hem en wat lekkere hondensnoepjes, maar daar had hij nog geen trek in, tenminste.. hij liet ze uit zn bek vallen en daar maakte Jerry dan weer misbruik van door ze meteen maar te kapen. Het grappige was dat Chico het koekje van de dierenarts al die tijd niet wilde maar toen ik even later bij hem keek lagen er alleen nog wat kruimels dus had hij díe wel gegeten!
 
Ik heb vanmiddag een tijdje buiten met hem doorgebracht aan de overkant langs het water, dat leek hij wel lekker te vinden maar hij was wel uitgeput toen we weer thuis waren.
 
Toch blijft het een triest gevoel tijdens het uitlaten als je naar hem kijkt onder het lopen, het is totaal een andere hond geworden, niet qua karakter, hij is nog even lief, maar als je hem zo ziet lopen...
 
Vanavond heb ik een droogloopmat gekocht voor op het laminaat in de hal want Chico leek bang steeds om van zn kleed af te komen en dat heeft volgens mij goed geholpen! Ik ging even water voor hem halen na het uitlaten (om de 3 uur nu zo'n beetje) en toen ik terugkwam zag ik dit......
 
 
Hij stond rechtop!!!!  Helemaal zonder hulp van mij!! Hij moest wel moeite doen om zich in evenwicht te houden, maar dit had hij nog niet eerder gedaan!
En na wat gewiebel liep hij wat onzeker door naar de voordeur over die nieuwe mat en daar ging hij even liggen om vervolgens weer op te staan en het leek of hij er zelf verbaasd over was, maar dat kan ook door dat scheve koppie komen ..
Maar hoe dan ook, dit is toch weer een klein stapje in de goeie richting!
 
 
Lees meer...
 
 
Op deze foto lijkt er of er totaal niks aan de hand is, geen vuiltje aan de lucht.... zo anders is de werkelijkheid ...
 
Gisterochtend, zaterdag, had Chico op zn kleed gepiest dus dat moest schoongemaakt worden en moest Chico even in de tuin wachten, het was toch heerlijk weer dus normaal vindt hij dat alleen maar lekker.
Tot hij lag te janken en hij toch niet wilde komen toen hij geroepen werd... dat was vreemd... na nog een paar keer roepen bleek dat hij niet op kón staan!
Met veel pijn en moeite hebben we hem naar binnen getild maar het viel me gelijk al op dat hij zn kop helemaal scheef hield... ik wilde het heel even aankijken maar heb toen toch maar de dierenarts gebeld, want ook al zn voeding spuugde hij opeens uit.
 
Die wilde hem toch wel gelijk zien dus meteen door naar de dierenarts, die heeft hem onderzocht en gaf ons een paar mogelijkheden wat het zou kunnen zijn... een hersenbloeding of een tumor die op bepaalde delen vd hersenen drukt waardoor hij zn coördinatie kwijt is. Ook zn ogen schoten heel snel van links naar rechts wat op een neurologische aandoening zou kunnen duiden. (hier zijn officiele namen voor maar ik ben ze allemaal weer vergeten)
Hij kreeg injecties voor zwelling etc. en hij zou binnen 24 uur verbetering moeten laten zien anders gaven ze nog weinig kans op verbetering en moest ik serieus nadenken over wat te besluiten dan .... oef dat viel even koud op mn dak!
 
Zo'n 2 uur daarvoor nog liep Chico namelijk nog vrolijk mee tijdens het uitlaten, kan dat zo snel gaan dan?!?
 
 
Diezelfde avond hielp ik hem weer opstaan om hem uit te laten en ondanks dat hij toch weer 2x viel vond ik hem steviger op zn poten staan! Z'n kop hield hij wel nog steeds scheef, maar hij plaste wel gewoon en deed zelfs een klein poepie! Al moest ik hem wel goed vasthouden want die houding was toch wel moeilijk voor hem. Toen hij weer binnenkwam dronk hij gelukkig wel goed ook.
 
Vanmorgen was dat nog hetzelfde bij het uitlaten alleen viel hij niet meer om, dat was al heel wat! Hij dronk weer maar gegeten had hij nog steeds niet.
 
De dierenarts belde me om 13:00 uur om te vragen hoe de situatie was en wilde hem toch weer even zien. Vandaag was natuurlijk ook nog de Dam tot Damloop, dus André was niet thuis en ik heb dit jaar voorbij laten gaan om bij Chico te blijven. Ik kon dus pas weer naar de dierenarts toen André thuis was.
 
Om 16:00 uur was ik daar, was overigens ook mooi ivm die 24 uur die er tussen moest zitten. Hij werd weer helemaal onderzocht en de beweging met zn ogen was minder geworden, maar ze vond ook dat er wat vreemds in zn oor te zien was wat kon duiden op middenoorontsteking dus ook dáár wordt hij nu voor behandeld.
 
Dat hij niet gegeten had was niet zo gek maar hij moet nu wel gaan eten en dus kreeg ik voedsel mee wat ik vloeibaar kon maken en met een spuit in zn bek kon geven. Thuis heb ik dat gelijk gemaakt en terwijl ik voor hem zit en die spuit in zn bek wil doen begint hij uit het schaaltje te slobberen waar ik het in klaar had gemaakt!! Hij at hem helemaal zelf leeg! Gelukkig heeft hij dus nog wel eetlust, alleen niet in zn eigen voer blijkbaar..
Als ik met hem loop gaat het redelijk zolang hij maar met zn linkerkant tegen me aan kan leunen.
 
Morgen om half 2 moet ik weer terug met hem voor controle en voor de behandeling van zn oor. Het blijft dus nog even afwachten tot er meer duidelijkheid is wat er nou precies aan de hand is...
 
We moeten natuurlijk rekening houden met zn leeftijd, hij is 12 (ongeveer), maar zolang er hoop is blijven we behandelen.
 
(de foto's zijn van zaterdag nadat we terugkwamen van de dierenarts)
 
Lees meer...
Afgelopen dinsdag was ik met Chico naar de hondenkapster voor z'n 3-maandelijkse trimbeurt. Terwijl we druk staan te kwekken en zij bezig is Chico's oortjes weer mooi te maken, reageert ze opeens met  "iieeeks!" Ze voelde dat z'n oor vreemd dik was en aanvoelde als een soort kussentje. Ik voelde ook héél voorzichtig, want als zíj al schrikt, iemand die zo gewend is aan honden, dan ben ik op m'n hoede
 
Ik had de dierenarts gebeld en die concludeerde al uit m'n verhaal dat het zeer waarschijnlijk een 'bloedoortje' was.
Gister ben ik er dus naartoe geweest met Chico en voor de zekerheid moest ik hem nuchter houden. (wat niet helemaal lukte, want André had hem al eten gegeven uit automatisme)
 
Het was inderdaad een bloedoortje, wat veroorzaakt wordt door stoten, of door krabben met de eigen poot waardoor er een bloedvaatje stukgaat en het oor vol loopt met bloed. Dat moest er dus uitgezogen worden.
Ze probeerden het eerst zonder narcose maar Chico was zo nerveus dat dat niet lukte, dus tóch maar narcose. In z'n poot lukte niet omdat hij zo onrustig was dus toen maar in zn kont. Eerst ging hij nog overgeven (vandaar dat hij nuchter moest zijn) en toen zakte hij langzaam onderuit, helemaal weg .....
 
 
Nu kon de dierenarts beginnen. Met een soort spuit werd het bloed afgezogen en toen de dierenarts even weg liep om een nieuwe spuit te pakken, stond ik naar dat tafereeltje te kijken en voelde m'n knieën toch wat slap worden. Dat begon eigenlijk al toen ze zei dat m'n witte jack misschien niet helemaal wit zou blijven .
 
 
Maar ik heb het volgehouden hoor . Door goed op m'n ademhaling te letten haha
Ze hebben niet alles eruit gekregen doordat een gedeelte al gestold was. Toen  een antibioticamiddel erin en het verband kon er om.
 
Daarna kreeg Chico weer een injectie om wakker te worden. Dat duurde toch nog wel 10 min. tot een kwartier. We zouden pas weg mogen als hij weer goed zou kunnen lopen. Hij was echt heel suf en keek heel zielig uit z'n ogen.
 
 
Hij kroop eerst nog, wel richting deur, zo helder was hij al wél hahaha, maar hij moest toch echt gaan staan. Toen hij eenmaal stond leek het wel zo'n net geboren kalfje met dat gewankel.
Toen hij bleef staan mochten we uiteindelijk weg, we kregen nog antibiotica mee voor de komende 5 dagen en vanavond mag het verband eraf. Volgende week moeten we terug voor controle.
Buiten ging het al wat beter, maar hij wilde toch liefst meteen in de auto.
 
 
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl