defamiliegroot.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Het vervolg ....
Hier is dan het vervolg op de "broertjeslog" . Ik heb gelijk de naam maar aangepast omdat we het tenslotte over alle belevenissen hebben en daar komen Nikita, papa en mama natuurlijk ook vaak in voor, vandaar .
De weblog is eigenlijk een aanvulling op de site van Mika, waar eerst alleen Mika een weblog bij zijn site had en toen Jens geboren was kreeg hij er ook één, tot hij 1 jaar was. Toen heb ik de logjes van de broertjes samen gevoegd. Maar nu gaan we het dus hier proberen, op onze familielog .
 
Laatste reacties
Het is een enorme hectische dag..... we staan op 't punt een paar dagen naar Texel te gaan. Nikita blijft thuis en gelukkig is Albert er voor haar die een beetje voor haar kan zorgen.
 
Maar ondanks alle drukte wil ik heel even stilstaan... het is 3 aug.. de dag dat mn broer Jos van ons heen ging . Het is nu 7 jaar geleden en de scherpe randjes zijn er een beetje af, maar ik mis hem nog steeds.
Het is een beetje een dubbel, want m'n oma is ook op 3 augustus overleden. ('99)
 
Voor hun een kaarsje vandaag ...
 
 
 
Lees meer...
Morgen is mijn moeder jarig, wordt ze 81, maar precies nu is ze ziek. Ze heeft een zware keelontsteking en een flink abces in haar keel .
Vóór het weekend was ze al ziek en had ze zo'n last dus had ik vrijdag haar huisarts gebeld. Daar kreeg ik een assistente die me zei dat ik eerder had moeten bellen voor een visite, maar op mijn aandringen ging ze het toch nog even vragen.... Weer terug aan de telefoon bleef ze erbij dat ik óf langs moest komen met m'n moeder óf maandag terugbellen
M'n moeder aankijkende die had iets van laat maar. Tot gistermorgen dus, toen belde ik vroeg en idd er kwam één van de huisartsen (er zitten er 2).
En na nader onderzoek constateerde deze dat het te ver door was gegaan waardoor het zo'n flink abces heeft kunnen worden....  
Ik moest met spoed antibiotica voor haar halen zodat ze direct kon beginnen en nu moet het binnen 48 uur beter gaan anders moet ik de huisarts terugbellen.
Ik leg dus het verhaal van vrijdag uit wat me gezegd werd en ze zei dat ze het daar nog wel even over zou hebben met haar collega.
Ik moet er wel even bij zeggen dat de huisarts die nu dus wél langs kwam wel een hele sympathieke en serieuze was, maar die werkt dus niet op vrijdag ... helaas.
 
Daar word je toch niet goed van? Helemaal als het iemand van die leeftijd betreft. Je moet tegenwoordig bijna dreigen om te zorgen dat de "huis"arts aan "huis" komt!
 
Lees meer...
Vanmorgen heb ik samen met Jens opa opgehaald uit het ziekenhuis. Hij is vorige week dinsdag geopereerd en heeft nu een nieuwe knie.
 
Afgelopen zondag waren we op bezoek met Mika en Jens en ik was er nog niet aan toegekomen daar een logje over te maken... Beetje laat, maar hier dus alsnog
 
 
Mika en Jens zagen het als een soort feestje, aangezien opa ook nog chocolaatjes en dropjes had en Mika gelijk de koptelefoon van de tv op wilde.
 
Toen het tijd was om weer naar huis te gaan liep opa mee met zn looprek. Jens liep achter hem en riep 'opschieten!!' Opa moest er hard om lachen en werd zowat een beetje overenthousiast en nam wat grotere passen, tot grote bezorgdheid van oma
 
Mika liep voor opa en vond het prachtig dat hij veel 'beter' en 'sneller' kon lopen!
 
 
Lees meer...
Sinds maandag 17 september 23:10 uur hebben we er een nichtje bij!!!
 
 
 
 
Ronald, Sandra, Jasmin en Amy gefeliciteerd met jullie dochter en zusje!!!
Lees meer...
Zaterdag was het dan zover, de verhuizing van mijn moeder. Na weken van inpakken, dingen regelen, nabellen, langsbrengen, ophalen enz enz enz enz. Eindelijk, want mijn moeder begon aardig vermoeid te raken van al die inspanningen en verhuisstress. Nou had ze de afgelopen week ook nog eens een controle in het ziekenhuis voor haar hart, na dat die cardioversie niet was doorgegaan. En dat het niet helemaal oké was was te verwachten midden in zo'n verhuizing dus moet ze binnenkort nog een keer terug als ze weer wat bijgekomen is van alles.
 
Zaterdagochtend reden André en ik met de vrachtwagen (die André vrijdag al mee had genomen) naar m'n moeder d'r (oude) huis. Mijn zus Bri, zwager Jos en m'n broer Dave met zijn zoontje Rodney waren er al. Dave is alvast met mijn moeder vooruit gegaan naar de nieuwe woning om alvast wat spullen in te ruimen die we al eerder hadden gebracht. Dave kon toch niet helpen aangezien hij pas is geopereerd aan zijn been en voor mijn moeder zou het wat rustiger zijn als ze er niet bij zou zijn bij het inladen.
Maar met z'n viertjes hebben we dat toch nog redelijk rap gedaan. Ik geloof dat we in zo'n 1 1/2 uur klaar waren en dat de vrachtwagen toen vol was en de woning leeg... Toch altijd een beetje dubbel gevoel zo'n lege woning.
 
 
Ik heb er nog even wat foto's van gemaakt in de verschillende kamers en kwam toen nog een kaart tegen van de gemeentereiniging hoe een vuilnisemmer te gebruiken. Op zich niet byzonders, was het niet dat de datum die erop stond dateerde van 12 april 1962!  
 
 
Daarna nog even gekeken of we echt alles bij ons hadden en toen konden we gaan, op weg naar de nieuwe woning.
Bri sluit af..
 
 
Bij de nieuwe woning aangekomen stonden de hulptroepen al klaar. Nousch, rob en Ben kwamen al naar beneden en toen ging het rap!
Het was wat hectisch met zoveel mensen die heen en weer liepen met spullen maar het ging lekker snel. De dozen en spullen stapelden zich maar op, maar de vrachtwagen was redelijk snel weer leeg
Toen was het even tijd om pauze te houden met koffie en een broodje. Al verschillende keren was er één van de buren langs gelopen die me aan de praat hield en stond te vissen wie wie nou precies was , maar uiteindelijk kon ik ook even gaan zitten met een bakkie
Daarna was het weer tijd om door te gaan. De 1e hulptroep (Nousch, Ben en Rob) gingen er weer vandoor maar we waren ze natuurlijk dankbaar voor hun hulp, mede dankzij hun hebben we de vrachtwagen zo snel leeg gekregen en hebben ze nog voor wat leuke momenten gezorgd met bijvoorbeeld liftdeuren die te vroeg dichtgingen en een lift die naar boven ging terwijl er beneden nog werd geladen en boven Nousch zo in een deuk lag dat ze niet eens meer kon uitbrengen wat er nou gebeurd was! 
 
Ondertussen moest er natuurlijk ook nog af en toe wat overlegd worden, zoals hier tussen Dave en Jos
 
 
Zo zijn we verder de middag doorgegaan met uitpakken, dingetjes ophangen en dan de 'leukste' klus, wat de leukste had moeten zijn dan ... het nieuwe digitale tv kastje aansluiten. Aangezien ik die zelf ook had, dacht ik 'fluitje van een cent'.. NOT  De smartcard had binnen 5 minuten na aanmelden geactiveerd moeten zijn maar dat heeft dus bijna 2 uur geduurd en als je dan op een gegeven moment na alles geprobeerd te hebben de helpdesk belt en je krijgt de mededeling dat het te druk is en de verbinding wordt verbroken, dan begin je zo langzamerhand je geduld te verliezen  
 
André was inmiddels naar huis om Nikita af te lossen die op Jens en Mika had gepast en Bri en Jos waren nu ook terug naar huis.
 
Maar gelukkig riep Rodney ineens; 'hee inspector Gadget!' en dat was dus op SBS6, wat dus inhield dat de zenders doorkwamen, pffff eindelijk!!!!
Ondertussen was het etenstijd en heeft Dave voor ons een patatje gehaald en voor mijn moeder een maaltijd en zo zaten we voor het eerst in de nieuwe woning bij mijn moeder gezellig te eten met z'n viertjes. Dat moment wilden we natuurlijk even vastgelegd hebben op de foto
 
 
Alleen vond ik wel dat Dave er zelf ook nog bij moest dus na tig mislukte foto's met de zelfontspanner hadden we er eindelijk één waar we alle vier op stonden en nog lachend ook!  (Dat lachen was ondertussen de slappe lach omdat het eten bijna koud was omdat we al 100x naar die camera hadden zitten lachen voor Jan ...)
 
 
 
 
Na nog gezellig onstpannen te hebben zitten kletsen en koffie drinken heeft Dave me naar huis gebracht en is hij met Rodney ook weer op huis aan gegaan.
Toen ik thuis kwam wilde Jens niet slapen dus heb ik nog even bij hem gezeten en toen hij eindelijk sliep, 9 uur ofzo, ben ik nog wat spullen gaan pakken die nog naar mijn moeder moesten en ben die nog even gaan bevestigen daar. Dat is nu makkelijk want ze woont nog maar 5 minuten van me vandaan!
En uiteindelijk kwam er dan toch een einde aan een lange dag  En kon m'n moeder eindelijk gaan slapen, de 1e nacht in haar nieuwe huis
 
Lees meer...
Het is een spannende dag vandaag. Ik vertelde een tijdje terug al dat mijn moeder naar het ziekenhuis moest voor haar hart. En die dag is dus vandaag. Ze krijgt een cardioversie. Dat houdt in dat haar hart onder narcose een soort van stroomstoot krijgt om het weer op ritme te krijgen.
Ik was gisteravond nog even bij haar en ze was er erg nerveus over. Niet zo gek natuurlijk, zou ik ook zijn!
Op dit moment is ze al in het ziekenhuis, ze moest er al om half negen zijn en mijn zus is met haar mee. Zij belt me zodra ze iets weet.
 
Verder zijn we ook nog druk voor mijn moeder d'r nieuwe woning. Ik ben bezig met alle papieren verzamelen en in orde maken, dan kan ik die morgen naar de woningbouwvereniging brengen want dan kan alles rond gemaakt worden.
Dubbel spannend allemaal voor m'n moeder dus. Zal je altijd zien he, alles komt altijd tegelijk! Lijkt wel of het in de familie zit
 
Verder hoop ik dat het weer nou eindelijk wat op knapt, want sinds Mika vakantie heeft kunnen we er al niet op uit. Zelfs niet naar de speeltuin
Ik was al blij dat ik gister mijn auto naar de garage moest brengen (en later halen), kon ik er in ieder geval nog even uit. Opa Groot bracht me en oma Groot paste even op Mika en Jens, dus toch nog even feest voor Mika en Jens
 
Update 14:45 uur:
Na onderzoek met hartfilmpjes e.d. werd na overleg besloten om de cardioversie niet te doen aangezien de hartritmestoornis nagenoeg verdwenen was!! In augustus volgt nog een controle. Maar was dat even een opluchting
 
Lees meer...
Ik begin net weer een beetje bij te komen van de schrik, alhoewel ik nog wel erg schrikkerig ben voor die windhozen de hele tijd .
 
Ik stond op het punt om de deur uit te gaan en zie dat de hekken van het bouwterrein aan het omwaaien zijn. Nou was dat nog niet zo erg, maar ze begonnen de weg op te schuiven en doordat ze achter de lantaarnpaal bleven hangen raakten ze ook nog los van elkaar. Ik belde dus het landelijke politienr 0900-8844 en krijg daar te horen dat ik de brandweer moet bellen. Ik vond het al wat overdreven en toen ik de brandweer had, zeiden ze ook dat ze dat wel aan de politie door zouden geven...
Maargoed, Nikita is inmiddels ook klaar, die zou ik bij de tram afzetten want ze zou met Jasper de stad ingaan en we trekken onze jas aan. Toen hoorden we echt een gigantische klap! Ik dacht dat er een aanrijding naast ons huis was maar Nikita gilt tegelijkertijd "mijn kamer!!!" want er vloog een stuk van zo'n 2 vierkante meter van dat gele isolatie door de tuin en rent naar boven. Terwijl ik tegen Nikita roep dat ze beneden moet komen en kalm moet blijven (vooral omdat ik al zo mijn best deed zelf rustig te blijven) om buiten de schade op te gaan nemen.
 
Ik zie nog net naast ons huis een grote plaat vliegen langs de auto's en hoe ik het voormekaar kreeg weet ik niet meer maar ik heb hem teruggesleept de achtertuin in en heb de rest van de onderdelen ook teruggehaald. Dat spul (trespa volgens de brandweer) was loodzwaar en je moet er niet aan denken dat iemand dat op zijn hoofd
krijgt! De 2e plaat die je nog ziet zitten wapperde ook al gevaarlijk dus besloot ik de brandweer wéér te bellen. Ik was doodsbang dat het dak nu ook zou gaan loslaten van de dakkapel.
De laatste keer dat ik 112 belde was toen ik nog werkte, maar dat is een ander verhaal, ander logje misschien een keer. Maar nu dus 2x in een half uur!!!
 
Ze hadden het gigantisch druk en ze konden me niet zeggen wanneer ze konden komen , maar na een uurtje waren ze er al. Er kwamen maar liefst 6 (!) brandweermannen uit de auto en ik laat ze zien wat het probleem is, de "hoofdbrandweerman" bekijkt de situatie en zegt dat het té gevaarlijk is en dat ze geen risico kunnen nemen met de windrichting, die stond er namelijk net verkeerd op ofzo. Eentje springt nog uit de wagen met een kettingzaag en grapt dat hij het wel helemaal weghaalt! Gelukkig kunnen zij nog grappen, dat neemt weer even wat spanning weg. Terwijl ze wegrijden stoppen ze op de volgende hoek en na een paar minuutjes springt er eentje uit en komt terugrennen. Ik weer naar buiten om hem tegemoet te lopen, zegt hij tegen me dat ze toch maar even hebben gebeld voor de hoogwerker en dat die nog zal komen, wanneer kon hij natuurlijk niet zeggen.
 
Maar een klein uurtje daarna stond de hoogwerker alweer voor de deur. Ze waren met zijn tweeën. Ook zij twijfelden, maar na overleg besloten ze het toch te doen.
Terwijl ik sta te kijken hoe ze voorzorgsmaatregelen treffen, begin ik te beseffen wat die mensen allemaal voor me doen, pfff wat een toestand! Maar ook zij vonden die losse platen te gevaarlijk en gingen de losse onderdelen dus verwijderen.
De wagen ging van de grond en steunde op van die pilaren en één van de mannen ging omhoog terwijl de ander onder de boel bestuurde.
Terwijl ik dat aanschouwde hield ik m'n hart vast, die wind was echt gigantisch
hard en die man stond daar in dat bakje in de hoogte om die stomme dakplaat weg te halen
Ik heb foto's gemaakt tot hij heel gevaarlijk naar voren boog half liggend op de bodem van dat bakje om die plaat met zijn koevoet werder los te trekken, daarna was ik te gespannen aan het kijken of het wel goed ging.
Toen hij hem er goed af had en weer veilig in dat bakje zat heb ik de laatste foto gemaakt en kon ik weer opgelucht adem halen!
 
Toen ben ik dus begonnen met aannemers bellen. De één na de ander had het superdruk met stormschades repareren en ze zaten allemaal tot volgende week vol.
Uiteindelijk hebben we er één gevonden die hier in de buurt zit. Die is dus net geweest en het goede nieuws van vandaag is dat ze morgen de maat op komen nemen en 's middags al komen repareren!!!!!
 
En nu maar hopen dat het niet al te hard gaat regenen zodat de waterschade enigszins beperkt blijft. Nikita laten we daar vannacht natuurlijk niet slapen, die slaapt vannacht bij Mika.
 
Mika is ondertussen ook thuis gebracht dus die is ook veilig thuis gelukkig!
Nikita is als het goed is ook zo thuis want die belde dat ze in de tram terug zat, nu probeer ik haar al een tijdje te bellen, maar het netwerk is bezet. André die ook net eerder thuis is gekomen wil haar even gaan halen vanaf de tram waar haar fiets staat, dan hoeft ze niet meer door die storm. Maar dan moeten we natuurlijk wél verbinding krijgen!
 
Ik heb net gehoord dat om 9 uur nog een piek komt en dat het daarna af gaat nemen. Dus ik hoop dan ook van harte dat het rustig wordt anders doe ik geen oog dicht!
 
Wat een dag weer, pfff
 
Lees meer...   (1 reactie)
Nadat iedereen hier in huis ziek is geweest (op Nikita na dan) is vandaag iedereen weer beter!
 
En om het nieuws compleet te maken ... mijn moeder is ook weer thuis uit het ziekenhuis
Lees meer...
Ik had hier eigenlijk allang de verslagjes willen plaatsen van het sinterklaasfeest op school en thuis, maar dat houden jullie eventjes tegoed...
 
Eerst werd Jens namelijk ziek donderdag met heel erg veel spugen en nu ook Mika, die spuugt nog steeds. Jens spuugt nu niet meer maar eet nog slecht.
 
Donderdag was m'n moeder naar de huisarts voor haar hand waar ze een tijdje terug op gevallen was en werd doorgestuurd naar het ziekenhuis voor een foto. Daar werd ook haar bloeddruk gemeten, die véél te hoog was en haar hartritme was ook te hoog, waardoor ze gelijk moest blijven . Eerst was het voor één nachtje maar haar hartritme is nog steeds niet helemaal goed dus ze moet nog even blijven.
 
Dus je begrijpt, de verslagjes komen iets later
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl